Vier vurige aanvallen van Jonas Vingegaard en een tot in de puntjes uitgewerkt teamplan waren gisteren niet genoeg om Tadej Pogacar uit zijn gele trui te rijden. Maar wat we kregen was om duimen en vingers af te likken. Een epische etappe naar de top van de Mont Ventoux, met alles erop en eraan: aanvalslust, keiharde tegenaanvallen, voortdurend wisselende posities en winstkansen, en bloedmooie duels om zowel de dagzege als het klassement. En wat een winnaar! De ontlading bij de overgelukkige Soudal Quick-Step ploeg spatte van het scherm. Dit was wielrennen in z’n puurste vorm. Nagenieten geblazen!
En vandaag? Vandaag wordt het opnieuw smullen. De koninginnenrit van deze Tour staat op het programma – en die belooft vuurwerk. Alle ogen zijn gericht op het duel Pogacar versus Vingegaard. De Sloveen heeft nog een rekening te vereffenen met de Col de la Loze, waar hij twee jaar geleden compleet kraakte. Die beruchte woorden “I’m gone, I’m dead” achtervolgen hem nog steeds. Tadej wil die beelden wissen en een nieuwe herinnering creëren. Maar heeft Vingegaard daar iets op bedacht?
De 18e etappe: een ware Alpenbeproeving
De 18e etappe van de Tour de France voert de renners over drie kolossale Alpenreuzen: de Col du Glandon, de Col de la Madeleine en als finale klapstuk – jawel – de gevreesde Col de la Loze. In totaal goed voor 171,5 kilometer en een slopende 5.450 hoogtemeters. Dit is wellicht de zwaarste etappe van de hele Tour.
De opwarming begint al snel na de start in Vif, met een klim van 11,5 kilometer aan 2,7%. Maar het echte klimgeweld barst los rond kilometer 40, bij het Lac du Verney en Allemont. Daar wacht de Col du Glandon – een lange klim van 21,7 kilometer met een verraderlijk profiel. De gemiddelde stijging van 5,1% doet vermoeden dat het meevalt, maar niets is minder waar: steile stroken wisselen elkaar af met korte afdalingen. Constant schakelen, constant op de pedalen.
Na een korte afdaling naar la Chambre duiken de renners meteen de volgende reus in: de Col de la Madeleine. Iets korter, maar feller: 19,2 kilometer aan gemiddeld 7,9%. Regelmatiger dan de Glandon, maar met segmenten van boven de 10% is ook dit geen wandeling in het park.
En dan – na een lange afdaling en een laatste adempauze op het vlakke stuk rond Brides-les-Bains – is het tijd voor de finale klim: de Col de la Loze. 26,4 kilometer aan 6,5%, maar vergis je niet: dit is een beest. De klim is grillig, met stukken van boven de 10% in de slotkilometers. De vijfde kilometer onder de top tikt zelfs 11% aan. Wie hier nog energie over heeft, kan het verschil maken. Wie hier kraakt, wordt genadeloos afgestraft.
De Loze: geschiedenis en revanche
De Col de la Loze maakte in 2020 zijn intrede in de Tour, met een heroïsche overwinning van Miguel Ángel López. Pogacar finishte toen op 30 seconden, Roglic op 15. Maar vooral 2023 staat in het geheugen gegrift. Pogacar kraakte vroeg op de klim, Felix Gall won de etappe, Vingegaard verzekerde zich van de eindzege.
Vandaag krijgt Pogacar de kans om af te rekenen met die demonen. Maar met Vingegaard in topvorm en een Visma-Lease a Bike-team mét een plan aan zijn zijde, belooft het een titanengevecht te worden.
Benieuwd hoe deze beklimmingen eruitzien of zelf eens voelen hoe steil de Col de la Loze écht is? Ontdek alle details, profielen en ervaringen van andere fietsers op Climbfinder – dé plek voor elke bergliefhebber met klimkriebels.
